SJEDIŠTE FRANCUSKE KOMUNISTIČKE PARTIJE

1

Zakrivljena staklena fasada ispred koje se uzdiže bijela kupola, neobična je slika usred pejzaža tipičnih pariskih zgrada građenih još krajem 19. vijeka. Sjedište Francuske komunističke partije, u istočnom dijelu Pariza, daleko od utabanih turističkih ruta, pravi je dragulj za sve ljubitelje moderne arhitekture.

2 3 4

Nekada važan faktor na političkoj sceni, Francuska komunistička partija je 60-ih godina prošlog vijeka brojala oko 300 000 pristalica i na hiljade simpatizera koji su tokom 15 godina finansirali izgradnju novog sjedišta. Interesantan je podatak da se na mjestu na kome je zgrada sagrađena, od 1925. godine nalazio paviljon koji je na Međunarodnoj izložbi dekorativne umjetnosti predstavljao Sovjetski Savez i koga su tokom Drugog svjetskog rata srušili nacisti.

Zgradu je projektovao Oscare Niemeyer čuveni arhitekta, zaslužan, između ostalog, i za moderni izgled Brazilije, koji je nakon 1964. godine i vojnog udara u Brazilu živio u Francuskoj. Nemeyer koji je po ubjeđenju bio komunista, cijeli projekat je uradio besplatno.

5

Niemayer je za sebe govorio da je u slobodno vrijeme najviše volio gledati oblake u kojima je vidio inspiraciju za svoje građevine (kao, uostalom, i u oblinama brazilskih žena). Nije ga zanimala ravna, kruta linija, već krivudavi oblici kakvi se nalaze u prirodi, pa je tako zamislio i sjedište Francuske komunustičke partije. Zgrada koja je blago krivudava, oslanja se na pet stubova tako da izgleda kao da ne dotiče tlo, kao da lebdi.

Ispod bijele kupole nalazi se sala Centralnog komiteta partije sa 250 mjesta u kojoj se iznad govornice, zbog bolje akustike, uzdiže svojevrsno betonsko jedro. Cijela sala okružena je hiljadama aluminijskih bijelih pločica, vrata su klizna i otvaraju se automatski što samo stvara utisak da se nalazite u svemirskom brodu.

6 7


Ništa manje nije impresivan ni pogled sa terase zgrade koji se pruža na cijeli Pariz.


8 9 10

Po prvobitnom planu prozori su trebali biti hermetički zatvoreni, ali im je, na insistiranje drugova, ugrađena ručka od aluminijuma pomoću koje se prozori, ipak, mogu otvoriti. Ulaz, jedva primjetan, vodi u podzemlje i to ne odmah u kancelarije već prvo u svojevrsni trg, javni prostor, mjesto za radničku klasu.

11

Francuska komunistička partija koja danas broji tek nešto manje od 5% biračkog tijela, zbog finansijskih problema prisiljena je izdavati dio zgrade. Tako su drugovi dovedeni u priliku da na hodnicima svog sjedišta svakodnevno sreću uposlenike jednog arhitektonskog biroa, producentske kuće i dizajnerskog studija. Ali to nije sve. Iako sentimentalno vezani za svoje sjedište, za koje uporno tvrde da nije za prodaju, zgradu je moguće iznajmiti i za snimanje filmova, reklama, ali i modne revije. Pravu polemiku izazvala je u oktobru 2000. godine modna revija modne kuće Prada. Luksuz u zgradi radničke klase?! Scena potpuno nezamisliva samo koju deceniju ranije.

12 13

Facebook
Google+
http://prirodaidrustvo.net/2015/10/sjediste-francuske-komunisticke-partije/
Twitter